Richard Strauss: Ãõíáßêá äß÷ùò óêéÜ
 |
|
Ìéá óðÜíéá üðåñá ôïõ Richard Strauss, èá Ý÷ïõìå ôçí åõêáéñßá íá áðïëáýóïõìå óôï ÌÝãáñï ÌïõóéêÞò Áèçíþí óôéò 11, 14, 17 êáé 19 Ïêôùâñßïõ, ôç «Ãõíáßêá äß÷ùò óêéÜ». Ç üðåñá ðáñïõóéÜæåôáé ãéá ðñþôç öïñÜ óôçí ÅëëÜäá êáé åíôÜóóåôáé óôï ðëáßóéï ôçò ÐïëéôéóôéêÞò ÏëõìðéÜäáò. Éäéáßôåñï ÷áñáêôçñéóôéêü ôçò åßíáé ç ìåãÜëç ôçò äéÜñêåéá.
Ðñüêåéôáé ãéá ìéá ìåãÜëç ðáñáãùãÞ, ìå ôç óõììåôï÷Þ ôçò ÅèíéêÞò Ïñ÷Þóôñáò ôçò Ñáäéïöùíßáò ôçò Äáíßáò, õðü ôç ìïõóéêÞ äéåýèõíóç ôïõ Michael Schonwandt.
Óêçíïèåôåß ï äéÜóçìïò Ãåñìáíüò óêçíïèÝôçò Mßêáåë XÜìðå åíþ óôá óêçíéêÜ, Ýíá, åðßóçò, ìåãÜëï üíïìá ôïõ ÷þñïõ, ï ×áíò ÓÜâåñíï÷.
Ôá öáíôáóìáãïñéêÜ êïóôïýìéá ôçò ðáñÜóôáóçò Ý÷ïõí êáôáóêåõáóôåß óôï ÌéëÜíï, áðü ôïí Carlo Tommasi.
Óôçí ðáñÜóôáóç ðáßñíïõí ìÝñïò ðÜíù áðü 100 êáëëéôÝ÷íåò, åíþ óôïõò âáóéêïýò ñüëïõò åßíáé ïé: Éíãêá Íßëóåí, Ñüíáëíô ×Üìéëôïí, Öñáíôò Ãêñïýíô÷åìðåñ, ÔæÝéìò Ôæüíóïí, Åýá ÌÜñôïí êáé ÌÝñéëéí ÔóÜïõ.
Ç ðáñÜóôáóç ôçò ðñåìéÝñáò èá ìåôáäïèåß áðåõèåßáò óå Ãåñìáíßá, Áããëßá êáé Ãáëëßá êáé ðñïóå÷þò óôç Äáíßá êáèþò êáé óå Üëëåò åõñùðáúêÝò ÷þñåò.
ÌÝãáñï ÌïõóéêÞò Áèçíþí - Áßèïõóá Ößëùí ôçò ÌïõóéêÞò / ¿ñá Ýíáñîçò: 7:00 ì.ì.
.
. .
